مجالس و محافل توسّل به حضرت ولىّ عصر بسيار خوب است ، ولى توسّلى كه مطلوب و منظور از آن حقّ باشد ، وصول به حقّ باشد ، رفع حجب ظلمانى و نورانى باشد ، كشف حقيقت ولايت و توحيد باشد ، حصول عرفان إلهى و فناء در ذات أقدس او باشد . اين مطلوب است و پسنديده ؛ و لذا انتظار فرج كه حتّى در زمان خود أئمّه عليهم السّلام از بزرگترين و بافضيلت‌ترين أعمال محسوب مىشده است همين بوده است . توسّل به حقيقت ولايت آن حضرت براى كشف حجاب‌هاى طريق ، از أفضل أعمال است ؛ زيرا توحيد حضرت حقّ از أفضل أعمال است . و انتظار ظهور خارجى آن حضرت نيز بواسطهء مقدّميّت براى ظهور باطنى و كشف ولايت آن حضرت مفيد است . و انتظار ظهور خارجى ، بر اين اصلْ ، محبوب و پسنديده است . و أمّا چنانچه فقط به دنبال ظهور خارجى باشيم بدون منظور و محتواى از آن حقيقت ، در اين صورت آن حضرت را به ثَمن بَخْسى فروخته‌ايم ، و در نتيجه خود ضرر بسيارى برده‌ايم . زيرا مراد و مقصود ، تشرّف به حضور طبيعى نيست ؛ و گرنه بسيارى از افراد مردم در زمان حضور امامان به حضورشان مىرسيده‌اند و با آنها تكلّم و گفتگو داشته‌اند ، ولى از حقيقتشان بى بهره بوده‌اند . اگر ما در مجالس توسّل و يا در خلوت ، به اشتياق لقاى آن حضرت بوده باشيم ، و خداوند ما را هم نصيب فرمايد ؛ اگر در دلمان منظور و مقصودْ لقاى خدا و حقيقت ولايت نباشد ، در اين صورت به همان نحوى به